Binnenmofdichtingen vs. CIPP-eindkappen: waar past welk systeem?

Wanneer er na een kousrenovatie (CIPP) grondwater tussen de oude buis en de kous in de inspectieput binnensijpelt, biedt een standaard binnenmofdichting geen soelaas. Een mofdichting is ontworpen voor buis-op-buisaansluitingen op hetzelfde vlak en kan het geprononceerde niveauverschil tussen de moederbuis en de linerrand niet overbruggen. Omgekeerd laat een getrapte eindafdichting op een gewone buismof holle ruimtes achter, met lekkage tijdens de druktest tot gevolg.

De verwarring tussen deze twee mechanische afdichtingssystemen is een van de meest voorkomende ontwerpfouten in sleufloze renovatieprojecten. Hoewel beide systemen gebruikmaken van hoogwaardige EPDM-manchetten en roestvaststalen spreidbanden, lossen ze volstrekt verschillende geometrische en constructieve vraagstukken op.

1. Waar wordt een binnenmofdichting toegepast?

De binnenmofdichting wordt halverwege het rioolpand direct over afzonderlijke buisverbindingen in beton-, gietijzer-, staal- of gresleidingen gemonteerd.

Bodemzettingen of thermische spanningen veroorzaken het falen van fabrieksmatige rubberringen in de mof. Grondwater dringt binnen, spoelt zand en gronddeeltjes mee en veroorzaakt verzakkingen in het wegdek.

Kenmerken van de mofdichting:

• Vlak symmetrisch profiel: Ontworpen voor buiswanden met identieke binnendiameter aan weerszijden van de naad.

• Bestand tegen binnen- en buitendruk: Geschikt voor drukken tot 16 bar met geschikte rvs-spreidbanden.

• Puntgave partiële renovatie: Verhelpt infiltratie ter plaatse zonder de kosten van een volledige strengrenovatie.

2. Waar wordt een CIPP-eindafdichting toegepast?

De binnen-eindafdichting is specifiek ontwikkeld voor de beëindiging van uithardende kousvoeringen (CIPP) bij de aansluiting op inspectieputten.

Tijdens het thermisch uitharden en afkoelen van de met hars geïmpregneerde kous ontstaat door volumekrimp onvermijdelijk een fijne ringruimte (vaak 0,5 tot 2 mm) tussen de binnenzijde van de oude leiding en de liner. Grondwater migreert onder hydrostatische druk door deze spleet en treedt naar buiten in de put.

Een grondige studie door Allouche et al. (2014) in _Tunnelling and Underground Space Technology_ toonde aan dat de ringruimte bij kouseinden de voornaamste bron van infiltratie en delaminatie vormt als deze niet positief mechanisch wordt afgesloten.

Kenmerken van de eindafdichting:

• Getrapt asymmetrisch profiel: Overbrugt exact het wanddikteverschil tussen de moederbuis en de afgesneden CIPP-linerkop.

• Conische fixatiebanden: Klemmen de liner stevig tegen de buiswand, voorkomen axiaal slippen en sluiten de ringruimte hermetisch af.

• Putwandafdichting: Voorkomt instroom van vreemd water richting rioolwaterzuiveringen en pompstations.

3. Vergelijkende keuzewijzer

Voldoet aan de NASSCO-richtlijnen en de veiligheidsnormen van UK HSE.

4. Meetprotocol voor de bouwplaats

Voor binnenmofdichtingen:

• [ ] Exacte binnendiameter: Horizontaal en verticaal meten om onrondheid vast te leggen.

• [ ] Mofopening: Maximale spleetbreedte tussen beide buiseinden.

• [ ] Hoogteverschil (verzet): Radiaal verloop tussen de aansluitende buizen.

• [ ] Materiaal en wandconditie: Beton, gietijzer, staal of gres.

Voor eindafdichtingen:

• [ ] Binnendiameter moederbuis: Gemeten direct bij de putinlaat.

• [ ] Wanddikte van de CIPP-liner: Bepaalt de traptrede in het rubber (4 mm tot 15 mm).

• [ ] Haaksheid van de snede: Controleer of de kous vlak en recht is afgezaagd.

• [ ] Grondwaterdruk: Hydrostatische waterkolom voor het juiste aanhaalmoment van de banden.

Raadpleeg ook onze meetgids voor binnenliggende afdichtingen en onze vergelijking met reparatiemanchetten.

Stel uw afdichtingssysteem samen

Bekijk de maatvoeringen in de Reliance brochure en onze specificatietabel, of verstuur uw projectafmetingen via ons aanvraagformulier voor binnenafdichtingen.