ต้องซีลข้อต่อท่อทุกจุดหรือไม่? หลักฐานสำหรับกำหนดขอบเขตการซ่อม

คำตอบสั้น ๆ คือ ไม่จำเป็นต้องซีลทุกจุดโดยอัตโนมัติ ขอบเขตการซ่อมควรพิจารณาจากสภาพของท่อทั้งช่วง ผลการทดสอบที่กำหนด และข้อกำหนดการตรวจรับของเจ้าของระบบ ข้อต่อบางจุดอาจต้องซีล ส่วนบางจุดอาจต้องสำรวจเพิ่มเติมหรือไม่จำเป็นต้องดำเนินการใด ๆ ภาพ CCTV ที่ชัดเจนเพียงอย่างเดียวไม่สามารถยืนยันความสามารถในการกันน้ำรั่วได้ และการซีลข้อต่อไม่ได้แก้ไขความเสียหายระหว่างข้อต่อโดยอัตโนมัติ

ภาพรวมการอัดฉีดเกราต์ในท่อเมนของ NASSCO ให้ข้อแยกแยะที่เป็นประโยชน์ โดยระบุให้ทดสอบข้อต่อทุกจุดและซีลจุดที่ทดสอบไม่ผ่าน การทดสอบข้อต่อทุกจุดกับการติดตั้งซีลที่ข้อต่อทุกจุดเป็นขอบเขตงานที่ต่างกัน ตัวอย่างนี้เกี่ยวกับการอัดฉีดเกราต์ ไม่ใช่ขั้นตอนการติดตั้งหรือทดสอบซีลข้อต่อแบบกลไกของ Reliance

หน่วยงานที่เกี่ยวข้องระบุเรื่องขอบเขตการซ่อมไว้อย่างไร

คู่มือ CMOM ปี 2005 ของ US EPA หัวข้อ 2.5 อธิบายว่าการซ่อมที่ไม่เกี่ยวกับโครงสร้างโดยทั่วไปคือการซีลข้อต่อที่รั่วในท่อซึ่งส่วนอื่นยังอยู่ในสภาพดี ส่วนการซ่อมโครงสร้างเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนท่อทั้งแนวหรือบางส่วน หรือการบุท่อ คู่มือระบุว่าการเลือกวิธีขึ้นอยู่กับขนาด ชนิด ตำแหน่งของท่อ การเปลี่ยนแปลงมิติ อัตราการไหล สภาพพื้นผิว และความรุนแรงของน้ำซึมเข้าและน้ำไหลเข้าสู่ระบบ

NASSCO ยังอธิบายว่าท่ออาจดูมีโครงสร้างสมบูรณ์ ทั้งที่ข้อต่อสูญเสียความสามารถในการกันน้ำรั่วแล้ว ในตัวอย่างการอัดฉีดเกราต์ในท่อเมน มีการทดสอบข้อต่อด้วยอากาศ อัดฉีดเกราต์ที่ข้อต่อซึ่งไม่ผ่าน แล้วทดสอบอีกครั้งเพื่อยืนยันการซีล นี่คือหลักฐานสนับสนุนให้ ตรวจสอบสมรรถนะของข้อต่อแทนการตัดสินจากรูปลักษณ์เพียงอย่างเดียว ข้อกำหนดของโครงการที่เกี่ยวข้องต้องระบุการทดสอบ เกณฑ์การยอมรับ และบันทึกที่เหมาะสม บทความนี้ไม่ได้ให้ค่าแรงดันทดสอบหรือขั้นตอนการปฏิบัติงาน

ดังนั้น คำถามในทางปฏิบัติสำหรับเจ้าของระบบคือ ตำแหน่งใดต้องควบคุมการรั่ว ตำแหน่งใดต้องซ่อมโครงสร้าง และยังขาดหลักฐานอะไรบ้าง โครงการอาจต้องมีการทดสอบอย่างเป็นระบบหรือแผนฟื้นฟูที่ครอบคลุมมากขึ้น ไม่ควรลดคำตอบให้เหลือเพียง “ซีลทั้งหมด” หรือ “ซ่อมเฉพาะข้อต่อที่เห็นว่ารั่วในวันนี้”

ข้อมูลการตรวจสอบบอกอะไรได้และบอกอะไรไม่ได้

แนวทางการประเมินของ NASSCO อธิบายว่า CCTV ใช้ระบุข้อบกพร่องด้านโครงสร้างและการบำรุงรักษา น้ำซึมเข้า สิ่งกีดขวาง และจุดเชื่อมต่อ แสงสว่าง การจัดกล้องให้อยู่กึ่งกลาง และการโฟกัสมีผลต่อคุณภาพการตรวจสอบ โครงการ PACP มีระบบรหัสสภาพที่สอดคล้องกัน เพื่อให้เจ้าของระบบระบุและจัดลำดับความสำคัญของงานจากสิ่งที่สังเกตและบันทึกไว้ได้

ยังมีงานวิจัยเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือของการตีความสิ่งที่สังเกตเหล่านั้น ในบทความ The consistency of visual sewer inspection data Dirksen และคณะ (2013) ศึกษาความสามารถในการทำซ้ำของผล โดยใช้ผลการสอบผู้ตรวจสอบ ข้อมูลการตรวจสอบตามปกติ และการตีความรายงานซ้ำ บทคัดย่อของต้นฉบับผู้เขียนที่เผยแพร่สู่สาธารณะ รายงานความน่าจะเป็นของผลบวกลวงไม่กี่เปอร์เซ็นต์ และความน่าจะเป็นของผลลบลวง ประมาณ 25% สำหรับการรับรู้ข้อบกพร่องจากภาพ ตัวเลขเหล่านี้เป็นผลโดยประมาณจากงานวิจัยนั้น ไม่ใช่อัตราการรั่ว อัตราความเสียหายของซีล หรือค่าความแม่นยำของ CCTV ในอุตสาหกรรมปัจจุบันทั้งหมด ส่วนที่เข้าถึงได้ไม่ได้ให้รายละเอียดกลุ่มตัวอย่างและวิธีการครบถ้วน จึงควรอ่านตัวเลขนี้ในฐานะผลวิจัยที่รายงานไว้ภายใต้ข้อจำกัดดังกล่าว

การวัดก็ต้องระมัดระวังเช่นเดียวกัน ในหัวข้อ “เลเซอร์และโซนาร์” NASSCO อธิบายระบบวัดหน้าตัดด้วยเลเซอร์สำหรับ ท่อขนาด 6–72 นิ้ว และรายงานความแม่นยำ ถึงระดับ 1 mm พร้อมเน้นการสอบเทียบและการฝึกอบรมผู้ปฏิบัติงาน ตัวเลขเหล่านี้อธิบายเทคโนโลยีในบทสรุปนั้น ไม่ได้ทำให้ภาพหน้าจอ CCTV ทั่วไปกลายเป็นการวัดระดับมิลลิเมตร หรือยืนยันความแม่นยำของอุปกรณ์ที่ใช้ในโครงการของคุณ

คู่มือ EPA หัวข้อ 2.4.2–2.4.3 แยกการทดสอบระบบออกจากการตรวจด้วยสายตา และกำหนดให้บันทึกการตรวจสอบเป็นมาตรฐานและระบุอ้างอิงได้ บันทึกข้อต่อที่เป็นประโยชน์ประกอบด้วย:

• รหัสอ้างอิงทรัพย์สิน วันที่สำรวจ ทิศทางการสำรวจ และความยาวที่ตรวจสอบ

• ระยะของข้อต่อจากจุดอ้างอิงที่ทราบ พร้อมเวลาที่ปรากฏในวิดีโอต้นฉบับ

• สภาพที่สังเกตพบ ได้แก่ น้ำซึมเข้า ข้อต่อเปิด ช่องเหลื่อม รากไม้ ตะกอน หรือรอยร้าวบริเวณข้างเคียง

• สภาพการไหลและการมองเห็น รวมถึงส่วนที่ถูกน้ำขัง เศษวัสดุ หรือสิ่งกีดขวางบดบัง

• เส้นผ่านศูนย์กลางภายใน ช่องเปิดข้อต่อ และระยะเหลื่อมที่วัดได้ พร้อมวิธี หน่วย และตำแหน่งวัด โดยแยกค่าประมาณด้วยสายตาไว้ต่างหาก

• ผลการทดสอบที่กำหนด เกณฑ์ที่ใช้ยอมรับผล และข้อต่อหรือบริเวณที่ยังรอการสำรวจ

อย่าระบุว่ายืนยันการรั่วออกจากท่อแล้วเพียงเพราะข้อต่อดูเปิดในวิดีโอ แยกสภาพที่สังเกตได้ มิติที่วัดได้ และผลทดสอบการรั่วออกจากกัน คู่มือข้อมูล CCTV ช่วยจัดระเบียบบันทึกเพื่อการพิจารณา

จัดกลุ่มหลักฐานก่อนเลือกผลิตภัณฑ์

กลุ่มด้านล่างนำการแยกแยะระหว่างการควบคุมการรั่วกับการฟื้นฟูโครงสร้างของ EPA มาใช้เป็นรายการตรวจสอบเพื่อการพิจารณา กลุ่มเหล่านี้มีไว้จัดระเบียบข้อมูล ไม่ใช่เกณฑ์การยอมรับทางวิศวกรรม

แยกซีลข้อต่อออกจากความยาวท่อที่เสียหาย

การแยกแยะของ EPA มีความสำคัญเมื่อเปรียบเทียบผลิตภัณฑ์ การซีลข้อต่อในท่อซึ่งส่วนอื่นยังอยู่ในสภาพดีกับการฟื้นฟูผนังท่อที่เสียหายเป็นโจทย์การออกแบบคนละอย่าง อย่าถือว่าการเลือกส่วนประกอบที่เรียกว่า “ซีล” จะแก้ปัญหาได้ทั้งสองด้าน

โบรชัวร์ Reliance Internal Pipe Seal หน้า 2 แสดงชุดแหวนสเตนเลสแบบร่องและแบบสกรู ชิ้นส่วนซีลยาง และอุปกรณ์ประกอบการติดตั้ง โดยระบุความกว้างยาง 270, 350 และ 500 mm สิ่งเหล่านี้เป็นตัวเลือกผลิตภัณฑ์ที่เผยแพร่ไว้ ไม่ใช่ขนาดช่องเปิดข้อต่อที่ยอมให้ได้หรือความยาวการซ่อมโครงสร้าง

โบรชัวร์ระบุ DN200–3000 และขนาดสั่งทำ ตารางมิติบนเว็บไซต์ มีแถวข้อมูลมิติทางเรขาคณิตตั้งแต่ DN200 ถึง DN1800 ส่วนตารางรุ่น WW และ DW ที่แยกต่างหากมีขนาดอื่น ๆ รวมอยู่ด้วย ตารางมิติไม่ได้แสดงช่วงขนาดผลิตภัณฑ์ทั้งหมด ให้ขอมิติของรุ่นที่ต้องการโดยเฉพาะ: ค่า DN ระบุเพียงอย่างเดียวไม่ยืนยันเส้นผ่านศูนย์กลางภายในที่วัดได้ พื้นที่รองรับซีลที่ใช้ได้ หรือรูปแบบชุดอุปกรณ์ที่ได้รับอนุมัติ

กลุ่มผลิตภัณฑ์ Instant-Lock ขนาดเล็ก และ ขนาดใหญ่ เป็นตัวเลือกปลอกซ่อมภายในท่อที่แยกต่างหาก ใช้ คู่มือซีลข้อต่อเทียบกับปลอกซ่อมท่อ เพื่อเปรียบเทียบงานและเอกสารที่ต้องใช้ จากนั้นให้มีการพิจารณาระบบที่เสนอโดยเฉพาะสำหรับโครงการ

เมื่อท่อทั้งช่วงต้องได้รับการพิจารณาในขอบเขตที่กว้างขึ้น

คู่มือ EPA เชื่อมโยงการฟื้นฟูกับความสมบูรณ์ของโครงสร้าง การควบคุมน้ำซึมเข้าและน้ำไหลเข้าสู่ระบบ และการควบคุมน้ำรั่วออกจากท่อ หัวข้อ 2.5 ยังขอให้เจ้าของระบบพิจารณาท่อแขนงเชื่อมต่อและบ่อพักด้วย ดังนั้น รายการซ่อมเฉพาะข้อต่ออาจไม่ครบถ้วนเมื่อหลักฐานชี้ว่ามีการรั่วที่ส่วนอื่นของระบบ

พิจารณาขอบเขตที่กว้างขึ้นเมื่อข้อบกพร่องกระจายตัว ความเสียหายของข้อต่อปะปนกับความเสียหายของผนังท่อ มิติขัดแย้งกัน หรือการไหลและการเข้าถึงจำกัดการติดตั้งแต่ละจุด แหล่งข้อมูลที่อ้างในบทความนี้ไม่มีจำนวนข้อต่อที่บกพร่องแบบสากลซึ่งใช้ตัดสินว่าเมื่อใดต้องเปลี่ยนจากการซีลเฉพาะจุดไปเป็นการบุหรือเปลี่ยนท่อ ให้เปรียบเทียบสภาพจริง ผลลัพธ์ที่ต้องการ การเข้าถึงในทางปฏิบัติ และแผนการตรวจรับ

วัสดุก็ต้องมีหลักฐานเช่นกัน บทสรุปสาธารณะของ ASTM D471-16a หัวข้อ 4.1–4.3 อธิบายว่าการสัมผัสของเหลวอาจส่งผลต่อสมบัติของยาง และการทดสอบเปรียบเทียบภายใต้สภาวะควบคุมอาจไม่สัมพันธ์โดยตรงกับสมรรถนะของชิ้นส่วนจริง ยืนยันตัวกลางที่ลำเลียง ความเข้มข้นเมื่อเกี่ยวข้อง อุณหภูมิ และสภาวะใช้งานสำหรับเกรดยางและโลหะที่เสนอ การอ้างอิงมาตรฐานนี้ไม่ได้หมายความว่าซีล Reliance ได้รับการทดสอบหรืออนุมัติตามมาตรฐานดังกล่าว

ข้อมูลที่ควรส่งเพื่อพิจารณาการซีลข้อต่อ

จัดทำตารางข้อต่อที่รวมทั้งจุดที่เสนอให้ซ่อมและจุดที่ยังไม่ได้ข้อสรุป:

1. รหัสอ้างอิงทรัพย์สิน วิดีโอและรายงานการตรวจสอบต้นฉบับ วันที่สำรวจ และทิศทางที่ตรวจสอบ

2. ตำแหน่งข้อต่อแต่ละจุด เวลาในวิดีโอ ข้อบกพร่องที่สังเกต และผลการทดสอบใด ๆ พร้อมข้อกำหนดการยอมรับ

3. เส้นผ่านศูนย์กลางภายในที่วัดทั้งสองด้าน ช่องเปิดข้อต่อ ระยะเหลื่อม และพื้นที่รองรับซีลที่มีอยู่ รวมวิธีและหน่วยการวัด

4. สภาพผนังท่อข้างเคียงและขอบเขตของข้อบกพร่องอื่นตลอดช่วงท่อ

5. การเข้าถึงเพื่อติดตั้ง ข้อกำหนดการควบคุมการไหล และข้อจำกัดในทางปฏิบัติ

6. ตัวกลางที่ลำเลียงและสภาวะใช้งานที่ทราบ พร้อมแหล่งที่มาของค่าแต่ละรายการ

7. ข้อต่อที่ไม่ได้เสนอให้ซ่อม หลักฐานสนับสนุนการเลือกนั้น และการสำรวจหรือการทดสอบที่ยังเหลืออยู่

สำหรับคำถามเรื่องมิติและชุดประกอบ ให้ใช้ คู่มือการวัดสำหรับซีลข้อต่อภายในท่อ จากนั้น ส่งคำถามเกี่ยวกับโครงการ พร้อมตารางและบันทึกสนับสนุน